Więcej

    “Fala”. Norweska superprodukcja. Miła dla oka, skuteczna na bezsenność.

    Ponieważ Norwegowie szybko się uczą, a raczej nadzwyczaj zdolnie małpują, to i nie dziwota, że w dziedzinie filmu katastroficznego mają coraz więcej do powiedzenia. No dobra, nic – bo to chyba ich pierwszy film na ten temat.

    Niestety ich rynek jest na tyle mały, że nie pozwala na rozbuchane widowiska rodem z Emmericha, czy innego Baya.

    Pozostaje im opowiadanie wielkich historii przez pryzmat lokalnych społeczności. I przyznam, że to największy walor nawet nie norweskich, co skandynawskich opowieści, których bohaterami są zwyczajni ludzie, nasi sąsiedzi mający przyziemne problemy.

    Takich, którzy starają się odnaleźć w trudnej sytuacji. A gdy do tego dorzucim katastrofę geologiczną komplikacje są jeszcze większe.

    Powstała więc „Fala”, największe widowisko norweskiej kinematografii. Oczywiście nie jest to rzecz na miarę amerykańskich superprodukcji, a efektów specjalnych jest tu bardzo mało, to twórcy nadrabiają wspomnianym wyżej klimatem.

    Formalnie bohaterem jest geolog Kristian, który przechodzi do tzw. sektora prywatnego i przeprowadza się wraz z rodziną z Geiranger, hen gdzieś tam.

    Akcja filmu rozgrywa się wokół potencjalnie rzeczywistej możliwości osunięcia się góry przylegającej do Geirangerfjordu, słusznie uznanego za najpiękniejszy fjord, jaki stworzyła natura. Powstała po osunięciu się fala – wg badań naukowców – zalałaby i kompletnie zniszczyła okolicę. Niektórzy mówią, że to film o zadufaniu człowieka, który lekceważy siły natury i przestaje zwracać uwagę na zbliżające się zagrożenie zwłaszcza, że można było go uniknąć.

    No wg mnie nie dałoby się uniknąć tej katastrofy. Nie pokonasz wkurwionej natury, choćbyś zjadł tysiąc kotletów i nie wiadomo jak się naprężał, no nie pokonasz, taki to ciężar.

    I teraz uwaga dla tych, którzy nie byli w Geiranger. Jest to praktycznie wieś leżąca w naturalnym kotle i pułapce. To tak jakbyś mieszkał na samym dole wanny i nagle ktoś chlusnąłby w twoją stronę tonę wody. No nie ma szans. To jest właśnie Geiranger. Przy natężeniu ludzi, którzy stadnie przyjeżdżają do tego cuda świata nie masz szans, by opuścić ten kocioł. Zwłaszcza, że masz do wyboru jedną, jedyną drogę. Wąską jak coś wąskiego.

    Jak widać jest to katastrofa na niewielką skalę, która nie przyniosłaby jakichś wielkich zniszczeń.

    No dobra, ale czy warto „Falę” obejrzeć? Sam nie wiem. Dla tych, którzy tam byli film ma wartość sentymentalną. Przepięknie sfilmowany i podkoloryzowany fjord zabija pięknem, to fakt. Natomiast jeśli chodzi o efekty? Jest ich tak mało i tak krótko, że trzeba uważać nawet z mruganiem, by nie przegapić cgi. No tak. Natomiast jeśli szukasz ciekawej rozrywki na wieczór, odpuść.

     

    OCENIAM

    Pocztówkowe zdjęcia, świetny temat i porażająca nuda
    Przemek Saracen
    Wychowałem się w duchu Tony`ego Halika, małżeństwa Gucwińskich oraz komiksowych przygód Kajka i Kokosza i tarapatów, w jakie pakował się literacki wojak Szwejk. Lubię wszystko, co dobre i oryginalne. Czasem dobra rozmowa jest bardziej fascynująca, niż najbardziej wymyślny film.

    Jeśli uznasz, że nasze pisanie jest coś warte, wesprzyj SK :-) Dziękujemy!

    Udostępnij
    Tagi

    Najnowsze

    Norweski budżet na 2022. W górę tytoń, paliwo i alkohol.

    W przedłożonym projekcie budżetu państwa na 2022 rok norweski rząd planuje zmiany w podatkach. Wyglądają one następująco: Podatki od alkoholu wzrastają o około 1,3 proc. Dodatkowo,...

    Teleskop Hubble`a uchwycił przepiękne kosmiczne potwory!

    Teleskop Hubble`a wciąż zadziwia kosmicznymi fotografiami. Tym razem otrzymaliśmy niesamowicie plastycznie wyglądającą masę gazu i pyłu. Jest to pozostałość po supernowej, oznaczonej jako N63A. Supernowa...

    Polecamy

    Zobacz również

    ZOSTAW ODPOWIEDŹ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here