Atak ten został powszechnie uznany za rosyjską próbę wykorzenienia ukraińskiej tożsamości. Przypomnijmy, że to nie pierwszy atak przypuszczony w tym roku na to miejsce .
Ciągłe ataki Rosji na ukraińskie obiekty dziedzictwa kulturowego podkreślają jej brak postępów na froncie. Ataki na miejsca o znaczeniu religijnym i kulturowym sugerują, że Rosja coraz bardziej desperacko dąży do demoralizacji ukraińskiej ludności cywilnej i osób wierzących.
Miejsce dziedzictwa ukraińskiego
Ławra Kijowsko- Peczerska jest źródłem ukraińskiego dziedzictwa starożytnego, wpływów prawosławnych i schronieniem dla wiernych.
Założyli ją w 1051 roku mnich o imieniu Antoni i jego uczeń Teodozjusz (obaj zostali świętymi) za panowania ukraińskiego władcy Jarosława Mądrego .
Ławra Kijowsko- Peczerska jest najstarszym kompleksem klasztornym Rusi Kijowskiej , pierwszego państwa wschodniosłowiańskiego.
Stopniowa rozbudowa kompleksu na przestrzeni wieków była finansowana przez różnych władców Rusi Kijowskiej i innych państw.
Budowę soboru Zaśnięcia Matki Bożej ukończono w 1078 roku, ale obiekt był kilkakrotnie niszczony podczas podbojów regionu, takich jak oblężenie Kijowa przez Złotą Ordę w XIII wieku. Miasto zostało wówczas zaatakowane przez potężną armię mongolskich najeźdźców.
Spektakularnym walorem sakralnym Ławry Kijowsko-Peczerskiej jest rozległa podziemna sieć jaskiń (słowo „peczersk” pochodzi od ukraińskiego słowa „ peczery ”, co oznacza „jaskinie”). Jaskinie były świętym miejscem odosobnienia dla mnichów, którzy mieszkali i modlili się w klasztorze. Grzebano tam najgodniejszych i najbardziej oddanych.
Na miejscu tym znajduje się również wiele starożytnych tekstów religijnych, publikacji, wyrobów stolarskich i ikonografii. Przez wieki mnisi i inne ludy wykorzystywali to miejsce jako bazę do szerzenia wiary prawosławnej w regionie i służyło jako święte schronienie dla prawosławnych mnichów.
Dziś części tego świętego miejsca nadal służą jako przestrzeń poświęcona praktykom religijnym, zwłaszcza Sobór Zaśnięcia Matki Bożej. Co najważniejsze, dla wielu Ukraińców Ławra Kijowsko- Peczerska stanowi świadectwo pochodzenia Ukrainy od Rusi Kijowskiej, a nie od współczesnej Rosji.
Choć Ukraina i Rosja miały kiedyś wspólną historię, Imperium Rosyjskie, Związek Radziecki, a nawet dzisiejsza Rosja, próbowały przypisać sobie historię Rusi Kijowskiej. Wielu Ukraińców postrzega jednak to miejsce po klasztorze jako symbol odrzucenia tej monolitycznej wersji historii.
Podział w kościele
Moją specjalizacją i doświadczeniem są badania ukraińskiej historii religijnej. Dla mnie przetrwanie i istnienie kompleksu powinno być rozumiane jako symbol ukraińskiego oporu wobec rosyjskiej opresji w przeszłości i współczesności.
Rozwój władzy prawosławnej w Rosji, carski ekspansjonizm i polityka rusyfikacyjna odegrały dużą rolę w ucisku Ukraińców na przestrzeni wieków.
Konstantynopol, stolica prawosławia, formalnie zatwierdził zwierzchnictwo Rosji nad ukraińskim prawosławiem w 1686 roku. Decyzja ta została unieważniona dopiero w 2019 roku , po czym nowy Kościół prawosławny na Ukrainie uzyskał formalną niezależność od Moskwy.
Innymi słowy, rosyjska kontrola nad ukraińską tożsamością religijną trwała ponad trzy stulecia.
Nic więc dziwnego, że Rosja obiera sobie za cel miejsca takie jak ta katedra. To część długotrwałych działań Rosji zmierzających do wykorzenienia ukraińskiej tożsamości religijnej.
Święte pole bitwy
Ostatni raz starożytny kompleks klasztorny popadł w ruinę w 1941 roku, podczas okupacji nazistowskich Niemiec. Wówczas został zniszczony przez materiały wybuchowe, prawdopodobnie pozostawione przez wojska radzieckie wycofujące się przed nazistami.
Kompleks Ławry Kijowsko- Peczerskiej został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 1990 roku. Następnie, w latach 1998–2000, rząd Ukrainy odbudował Sobór Zaśnięcia Matki Bożej.
Od 1988 roku Ławra Kijowsko-Peczerska jest użytkowana przez współczesną Ukraińską Cerkiew Prawosławną Patriarchatu Moskiewskiego na podstawie umów dzierżawy.
Od 2009 roku (po zmianie przywództwa w Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej) Rosja zaczęła otwarcie wiązać politykę religijną z neoimperialistyczną ideologią państwową. Rosyjska okupacja części Ławry Peczerskiej miała na celu kontrolę ukraińskiego samostanowienia i wolności religijnej.
Jednak od stycznia 2023 r. wszystkie nabożeństwa w klasztorze sprawowane są pod nadzorem Prawosławnego Kościoła Ukrainy (który odłączył się od Moskwy w 2019 r.).
Atak na Ławrę Kijowsko-Peczerską nie był przypadkowy. Rosyjski Kościół Prawosławny pod przewodnictwem patriarchy Cyryla określił inwazję na Ukrainę mianem „ świętej wojny ”.
Podobno w tym miejscu pochowany jest Jerzy Dołgoruki , książę Rusi Kijowskiej i założyciel Moskwy . Ale nawet to nie powstrzymało Rosji przed atakiem na to miejsce.
Zbombardowanie tego świętego miejsca pokazuje, że Rosja coraz pilniej pragnie wymazać ukraińską historię i tożsamość.