Elon Musk stał się jednym z najbardziej wpływowych i kontrowersyjnych macherów władzy w nowej administracji. Wydał co najmniej 277 milionów dolarów amerykańskich, aby pomóc Trumpowi.
Ta znacząca inwestycja czasu i pieniędzy rodzi pytanie, czego najbogatsza osoba na świecie spodziewa się w zamian. Krytycy zastanawiali się, czy poparcie Muska dla Trumpa to po prostu zwykła transakcja handlowa. A może odzwierciedla autentyczne poglądy polityczne Muska i być może jego osobiste ambicje polityczne?
Od lewej do alt- prawej
Rozszyfrowanie poglądów politycznych Muska i śledzenie, jak zmieniały się one w czasie, to złożone ćwiczenie.
Przykładowo, obecny kanał Muska na kanale X to zdumiewająca mieszanka skrajnie prawicowych teorii spiskowych na temat imigracji, klipów z neoliberalnym ekonomistą Miltonem Friedmanem ostrzegającym przed niebezpieczeństwami inflacji i reklam Tesli.
Historycznie rzecz biorąc, Musk twierdzi, że był lewicowym libertarianinem. Mówi, że głosował na Baracka Obamę w 2008 i 2012 r., na Hillary Clinton w 2016 r. i na Joe Bidena w 2020 r. Tłumaczy się, że z czasem Partia Demokratyczna przesunęła się bardziej na lewo co sprawiło, że politycznie czuje się bliżej Partii Republikańskiej.
Kluczowym elementem zmiany poglądów politycznych Muska, przynajmniej według jego własnych słów, jest jego oddalenie od jego transseksualnej córki, Vivian Jenny Wilson.
Musk twierdził, że Vivian była „martwa, zabita przez wirusa przebudzonego umysłu”.
Od tego czasu wielokrotnie wyrażał swój sprzeciw wobec praw osób transpłciowych oraz polityki różnorodności, równości i integracji. Jednakże, jeśli samo istnienie osoby transseksualnej w jego rodzinie wystarczyło, aby wywołać polityczny kryzys, to Musk wyraźnie zmierzał już w kierunku polityki skrajnie prawicowej.
Zamiast reagować na zmiany w Partii Demokratycznej, bardziej sensowne jest postrzeganie zmieniających się poglądów politycznych Muska jako części znacznie szerszego, niedawnego zjawiska znanego jako „ścieżka od libertarianizmu do alt-prawicy”.
Lewicowi liberałowie popierają politykę ekonomiczną taką jak cięcie podatków i wydatków socjalnych oraz deregulację w szerszym zakresie. Jest to połączone z postępową polityką społeczną, taką jak równość małżeńska i dekryminalizacja narkotyków.
Z kolei prawicowi liberałowie popierają tę samą politykę ekonomiczną, ale mają konserwatywne poglądy społeczne, na przykład sprzeciwiają się prawu do aborcji i celebrują patriotyzm. Historycznie rzecz biorąc, Partia Libertariańska w Stanach Zjednoczonych przyjęła postawę pośrednią między tymi dwoma biegunami.
Ostatnia dekada była jednak świadkiem silnego przesunięcia Partii Libertariańskiej i libertarianizmu w ogólności na prawo . W szczególności wielu libertarian odegrało wiodącą rolę w ruchu alt-right.
Termin alt- right (alternatywna prawica) odnosi się do niedawnego odrodzenia się skrajnie prawicowych ruchów politycznych sprzeciwiających się multikulturalizmowi, równości płci i różnorodności, a wspierających biały nacjonalizm.
Alt- right to ruch internetowy, a jego czołowi aktywiści znani są z internetowego trollingu i „edgelordingu” – czyli publikowania kontrowersyjnych i konfrontacyjnych treści w celu celowego wywoływania kontrowersji i przyciągania uwagi.
Choć niektórzy libertarianie oparli się wpływom alt- prawicy, wielu dało się wciągnąć w jej nurt, w tym wybitni przywódcy tego ruchu.
Choć ta dyskusja na temat teorii może wydawać się abstrakcyjna, pomaga zrozumieć, jakie wartości wyznaje Musk (są ukryte pod chaotycznymi tweetami i nazistowskimi pozdrowieniami ).
W kategoriach ekonomicznych Musk pozostaje zwolennikiem ograniczonego rządu libertariańskiego. Opowiada się za cięciem wydatków rządowych, obniżeniem podatków i zniesieniem regulacji – zwłaszcza regulacji, które ograniczają jego działalność.
Jego formalna rola w administracji Trumpa jako szefa „ Departamentu Efektywności Rządowej ”, znanego również jako DOGE, jest ukierunkowana na te cele.
Musk zasugerował , że w cięciu wydatków rządowych będzie szczególnie celował w inicjatywy różnorodności, równości i integracji (DEI). To jest wpływ alt- prawicy, który jest widoczny. Jednakże wrażliwość alt- prawicowa jest najbardziej widoczna w internetowej osobowości Muska.
Na X celowo podsycał kontrowersje, wspierając i angażując się w działalność białych nacjonalistów oraz rasistowskich teorii spiskowych.
Na przykład, pozytywnie współpracował ze skrajnie prawicowymi politykami opowiadającymi się za antysemicką „teorią Wielkiej Wymiany”. Teoria ta głosi, że Żydzi zachęcają do masowej migracji na globalną północ jako część celowego spisku mającego na celu wyeliminowanie białej rasy.
Niedawno Musk poparł skrajną prawicę w Niemczech . Udostępnił również filmy znanych białych suprematystów, w których opisano rasistowską teorię spiskową „muzułmańskich gangów zajmujących się uwodzeniem” w Wielkiej Brytanii.
To, czy Musk rzeczywiście wierzy w te niedorzeczne, rasistowskie teorie spiskowe, jest nieistotne. Zamiast tego publiczne wypowiedzi Muska lepiej rozumieć jako odzwierciedlające słynną definicję „bzdur” filozofa Harry’ego Frankfurta. Dla Frankfurta „bzdury” odnoszą się do oświadczeń, które mają na celu wywarcie wrażenia lub sprowokowanie, w których mówca po prostu nie jest zainteresowany tym, czy oświadczenie jest rzeczywiście prawdziwe.
Duża część internetowej osobowości Muska jest częścią celowej strategii populistycznej alt- prawicy mającej na celu wywoływanie kontrowersji, denerwowanie „lewicy”, a następnie twierdzenie, że jest prześladowaną ofiarą, gdy jest krytykowany.
Podczas kampanii zarówno Musk, jak i Trump wielokrotnie krytykowali imigrację do USA. Powracając do wątków skrajnie prawicowej teorii Wielkiej Zastępczej, Musk twierdził , że nielegalna imigracja była celowym spiskiem Demokratów mającym na celu „zastąpienie” istniejącego elektoratu „uległymi nielegalnymi imigrantami”.
Jednak po wyborach Musk argumentował, że Trump powinien zachować kategorie migracji wykwalifikowanych pracowników, takie jak wizy H1-B. To rozgniewało bardziej jawnych zwolenników białej supremacji, takich jak doradczyni Trumpa Laura Loomer .
Motywy Muska w argumentowaniu za wizami nie są humanitarne. Wizy H1-B pozwalają pracownikom tymczasowym na wjazd do kraju na okres do sześciu lat, czyniąc ich całkowicie zależnymi od firmy sponsorującej. Wizy te są szeroko stosowane w sektorze technologicznym, w tym w firmach będących własnością zarówno Muska, jak i Trumpa.
Czego więc możemy oczekiwać od Muska, skoro piastuje on zarówno funkcję polityczną, jak i ma wpływy?
Deklarowany przez Muska cel wykorzystania DOGE do obcięcia budżetu USA o 2 biliony dolarów oznaczałby bezprecedensową transformację rządu. Wydaje się to również wysoce nieprawdopodobne.
Musk wyraźnie wykorzysta swoje wpływy polityczne, aby dbać o interesy swoich firm. Akcje Tesli wzrosły do rekordowych poziomów po reelekcji Trumpa, co sugeruje, że inwestorzy uważają, że Musk będzie głównym beneficjentem finansowym drugiej administracji Trumpa.
Musk niewątpliwie wykorzysta swoją nową pozycję, aby pozostać w centrum uwagi. Ta ostatnia część może doprowadzić Muska do konfliktu z innym ekspertem w kształtowaniu cyklu medialnego – samym Trumpem.
Według doniesień Musk popadł już w konflikt z Vivekiem Ramaswamym, który nie będzie już wspólnie z Muskiem przewodził DOGE.
Pozostaje pytanie, jak stabilny jest sojusz Trumpa i Muska oraz czy ego oraz interesy obu miliarderów będą mogły nadal współistnieć.
Jeśli sojusz przetrwa, będzie kluczowym czynnikiem kształtującym to, co wielu określa mianem „nowej złotej ery” korupcji politycznej i rosnących nierówności.
