„Dziki, sarny i lisy opanowały miasta! Jest ich za dużo, rozmnożyły się na potęgę, tylko myśliwi mogą nas uratować!”.
Powyższy cytat pojawia się co jakiś czas w różnych mediach, różnych konfiguracjach i z różnym natężeniem. To bezczelna manipulacja odwracająca przyczynę i skutek! Zwierzęta nie wchodzą do Szczecina, Warszawy, Trójmiasta czy Krakowa dlatego, że „jest ich za dużo w lesie” – wchodzą tam bezpośrednio przez to, co myśliwi wyprawiają w lasach:
Nęciska pod ambonami, czyli celowy tucz i uzależnianie dzików od ludzkiego żarcia:
Żeby nie chodzić po lesie i mieć 100% skuteczności z wygodnej ambony, myśliwi wywożą do lasów dziesiątki tysięcy ton kukurydzy, buraków, ziemniaków, a bardzo często nielegalnie chleba, bułek, ciastek i odpadów spożywczych! Wysypują to na tzw. nęciskach kilkadziesiąt metrów przed amboną.
W ten sposób sztucznie podkręcają rozród loch (które przez dostęp do wysokokalorycznej kukurydzy i paszy wchodzą w ruję dwa razy w roku zamiast raz!) oraz uzależniają dziki od łatwego, kalorycznego jedzenia pachnącego człowiekiem!
Permanentny hałas i presja w lesie wypychają zwierzęta między bloki:
W polskich lasach od jesieni do zimy dzień i noc (dzięki legalizacji celowników noktowizyjnych i termowizyjnych!) trwa nieustanna kanonada – polowania indywidualne, zbiorowe nagonki z psami, ujadanie i rajdy samochodami terenowymi po ostojach.
Dziki i sarny to niezwykle inteligentne zwierzęta: błyskawicznie zrozumiały, że w lesie pod amboną czeka zagrożenie z noktowizorem, a w granicach administracyjnych miasta nikt do nich nie celuje! Miasto stało się dla nich strefą uchodźczą przed myśliwymi!
Rozbijanie watah przez eliminację loch przewodniczek:
Kiedy myśliwy (zachęcony państwową premią 650 zł!) odstrzeli w lesie doświadczoną lochę przewodniczkę, stado młodych, niedoświadczonych przelatków i warchlaków traci lidera, który trzymał je z dala od ludzi. Zagubione młode dziki idą tam, gdzie najłatwiej znaleźć jedzenie i gdzie jest spokojnie – czyli prosto na miejskie trawniki i osiedlowe śmietniki!
Naukowy fakt: „Krajobraz strachu” (Landscape of Fear) i „Efekt tarczy ludzkiej” wypychają zwierzęta między bloki!
Zaraz jakiś internetowy obrońca zielonego kapelusika zacznie cisnąć bajki, że „zwierzęta nie wiedzą, gdzie jest granica miasta”.
Otóż, drodzy „eksperci” – doczytajcie badania naukowe!
Inteligencja dzika przewyższa psa: Badania neurobiologiczne i behawioralne (prowadzone m.in. na Uniwersytecie w Cambridge oraz w ośrodkach PAN) dowodzą, że dziki i świnie stoją na szczycie inteligencji wśród ssaków – mają doskonałą pamięć przestrzenną, rozwiązują testy poznawcze szybciej niż psy i uczą się na poziomie 3-letniego dziecka oraz szympansów!
Dane z obroży GPS nie kłamią (Landscape of Fear): Naukowcy z Instytutu Biologii Ssaków Polskiej Akademii Nauk (PAN), badacze z SGGW oraz zespoły z Berlina i Barcelony założyli dzikom i jeleniom obroże telemetryczne GPS i śledzili ich ruchy co do metra. Co odkryli? Zjawisko nazwane w nauce „Krajobrazem Strachu” (Landscape of Fear) oraz „Hipotezą Tarczy Ludzkiej” (Human Shield Effect)!
Kiedy w lasach dzień i noc (dzięki legalizacji celowników noktowizyjnych i termowizyjnych!) trwa nieustanna presja łowiecka, ujadanie psów na polowaniach zbiorowych i rajdy terenówek – dziki, sarny i łosie na podstawie bodźców dźwiękowych i zapachowych błyskawicznie mapują tereny, na których giną członkowie ich stada, i przenoszą się w strefy wolne od polowań – czyli bezpośrednio w granice administracyjne miast i przedmieść!
Zwierzęta nie czytają tabliczek z nazwą miejscowości – one kojarzą huk i leśne ambony z zagrożeniem, a hałas uliczny i bloki z bezpieczeństwem! W badaniach telemetrycznych udowodniono nawet, że w sezonie polowań dziki i jelenie w ciągu kilkudziesięciu godzin zmieniają swój dobowy rytm życia i migrują z lasów objętych odstrzałem prosto pod ludzkie okna! Więc każdy, kto twierdzi, że zwierzęta nie potrafią uciekać przed myśliwymi do miast, wystawia świadectwo wyłącznie własnym brakom elementarnej wiedzy z biologii!
ILE PŁACĄ MIASTA ZA „ODŁÓW I LIKWIDACJĘ”? SAMONAPĘDZAJĄCA SIĘ MASZYNKA DO ROBIENIA HAJSU!
I tu dochodzimy do najbardziej oburzającego elementu tego miejskiego biznesu: kiedy myśliwi swoim dokarmianiem na nęciskach i polowaniami w lasach wypchną już dziki do miast, na scenę wkracza biznes „odłowu miejskiego” opłacany z budżetów gmin (czyli znów z Waszych podatków!):
Od 1 000 do nawet 2 500 zł za JEDNEGO dzika w mieście!
Duże miasta w Polsce (jak Szczecin, Warszawa, Gdynia, Gdańsk, Poznań czy Katowice) przeznaczają w przetargach od kilkuset tysięcy do ponad miliona złotych rocznie na umowy z prywatnymi firmami łowczymi, kołami łowieckimi lub podmiotami od dzikiej zwierzyny!
Stawki w umowach miejskich za odłowienie i „zagospodarowanie” (czyli uśpienie lub eliminację!) jednego dzika z odłowni wynoszą zazwyczaj od 1 000 zł do ponad 2 000 zł brutto za sztukę (plus stały ryczałt miesięczny za samą „gotowość” i obsługę klatek-odłowni!).
Przez lata wmawiano mieszkańcom, że dziki złapane w miejskie odłownie są „wywożone daleko w las”.
Od czasu wprowadzenia obostrzeń ASF relokacja dzików jest prawnie zakazana – co oznacza, że niemal każdy dzik (w tym matki z małymi warchlakami!), który wejdzie do miejskiej klatki-odłowni za rozsypaną kukurydzą, zostaje poddany eutanazji lub odstrzałowi redukcyjnemu!
PO CO IM TE WSZYSTKIE MANIPULACJE, „WENATOROFOBIA” I STRASZENIE LUDZI?!
Dlaczego lobby łowieckie, portal „Farmer”, Instytut Analiz Środowiskowych (IAŚ) oraz ich zaplecze internetowe z „Czarnej Listy” wydają tak gigantyczne pieniądze na propagandę i nagonkę na obrońców zwierząt?!
Powody są cztery:
Komisja Europejska i niezależni wirusolodzy udowodnili czarno na białym, że głównym wektorem roznoszącym ASF na duże odległości nie są dziki, tylko człowiek – a konkretnie myśliwi, którzy podczas polowań patroszą zakażone dziki w lesie, zostawiają pozostałości w ziemi, a wirusa rozwlekają na oponach samochodów terenowych i butach prosto do wsi i gospodarstw rolnych! Żeby nikt nie zakazał im polowań w strefach ASF, musieli wymyślić bajkę o „myśliwych-bohaterach ratujących polską wieprzowinę”!
Kiedy Unia Europejska i Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) w ramach rozporządzenia REACH ruszyły z zakazem ołowiu, lobby myśliwskie zaczęło straszyć Polaków, że… „zakaz ołowiu osłabi obronność kraju i wojsko”! Wszystko dlatego, że bezpieczna amunicja bezołowiowa jest droższa i uderza ich po kieszeni!
Stąd biorą się coroczne tragedie i wypadki: poszkodowani grzybiarze, żołnierze na poligonach, dzieci w sadach, żubry, łosie, wilki i psy domowe, które myśliwi z rozbrajającą bezczelnością tłumaczą przed sądem słynnym hasłem: „Pomyliłem z dzikiem!”.
Ponieważ ponad 80–90% Polaków w badaniach opinii publicznej sprzeciwia się polowaniom z udziałem dzieci, polowaniom na ptaki i domaga się badań dla myśliwych, lobby założyło fasadowy Instytut Analiz Środowiskowych (IAŚ), który wymyślił sztuczną jednostkę chorobową: „wenatorofobię” (fobię przed myśliwymi!). Rozumiecie ten mechanizm DARVO?!

