Måkehus na wyspie Utsira, czyli tam gdzie łapią mewy.

Polecamy

5 wynalazków, które zabiły własnych twórców

Czymże byłaby dzisiejsza cywilizacja bez śmiałków, którzy zadawali pytania, wątpili i szukali nowych rozwiazań? Historia notuje tysiące wynalazców zmieniających naszą rzeczywistość w sposób trwały. Uwielbiamy...

Najnowsze

Niedaleko Stavanger znajduje się maleńka wyspa Utsira, na które znajdziecie niezwykłe miejsce – Måkehus. Dlaczego jest to miejsce z gatunku niezwykłych o tym za chwilę [wstęp: Przemo].

Utsira jest jedną z wielu przepięknych zamieszkałych wysp Norwegii, i ze względu na stosunkowo dużą odległość dzielącą ją od półwyspu (15km na zachód od mojej ukochanej Karmøy), jedyna możliwość dostania się na nią, to regularnie kursujący prom.

Na wyspie o powierzchni 6,15km2 zamieszkuje 214 mieszkańców i jest to najmniejsza gmina w całej Norwegii.

Już sama podróż na wyspę jest naprawdę warta przeżycia. Przy dobrej pogodzie, podróż promem trwa około 60 minut. Z powodu zmienności pogody i prądów morskich, na wyspie założono dwa porty zlokalizowane w taki sposób, by zawsze przynajmniej jeden port był chroniony od wysokich fal.

Powodem dla którego zdecydowałem się poświęcić tej wyspie jeden z felietonów jest to, iż znajdują się na niej unikalne w skali kraju kamienne konstrukcje zwane Måkehus.

Otóż wędrując po przepięknym wybrzeżu wyspy, gdzieniegdzie można dostrzec pozostałości Måkehus (ponoć jest ich około 60). Wygląda to jak ułożony z dużych kamieni czworobok o wielkości około 4×4 metry. Niby nic ciekawego, jednak dla mieszkańców zamieszkujących tę wyspę jest to swego rodzaju dziedzictwo kulturowe.

Do czego służyły Måkehus? Måke w języku norweskim znaczy Mewa, a Hus to dom. Zatem Måkehus – dom mew. Måkehus nie służył mewom za mieszkanie, była to po prostu pułapka do ich łapania.

Kamienna konstrukcja przykrywana była czymś w rodzaju drewnianej kraty, a do środka wrzucano resztki ryb jako przynętę.

Mewa skuszona łatwym pożywieniem, wskakiwała przez kratę do środka i już nie mogła się wydostać, gdyż by to uczynić musiała rozwinąć skrzydła do skoku co było niemożliwe ze względu na otwory w drewnianej kracie.

Niektóre z pułapek, używano jeszcze w czasie drugiej wojny światowej, ale nie wiadomo jak głęboko sięga ich historia. Mewy łapano głównie dla pozyskania piór z których wyrabiano poduszki i kołdry, jednak czasem też po prostu je zjadano.

W czasie dni kultury i pamięci Utsiry, a było to 28 września 1997 roku, zdecydowano się odbudować jedną z pułapek i wypróbować jej działanie. Rankiem do pułapki wrzucono odpady rybne, a po południu znaleziono aż 24 mewy uwięzione pod drewnianą kratą. Pułapka działała zaskakująco skutecznie. (czarno białe zdjęcie z eksperymentu do obejrzenia poniżej)

Måkehus na wyspie Utsira, zostały uznane za dziedzictwo kulturowe, i gmina postanowiła odbudować dwa z nich. Są one oznaczone i jeśli zdecydujecie się wpaść na Utsirę możecie je zobaczyć, a po spacerze po przepięknych plenerach, zaopatrzyć się w świeże homary.

Skomentuj używając swojego konta na Disqus, Facebooku, G+ lub korzystając z tradycyjnego systemu komentarzy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj